Moord in de Bubble jungle

imageEen gebleekte ellepijp en spaakbeen steken uit een homp gedroogd vlees. Ik tel duidelijk de vijf rijen vingerkootjes. Wat is dit? Moord? Moet ik de Zweedse politie bellen? Heb ik wel bereik?

Dan valt me op dat de duim wel erg lang is en ook dat korte dikke botje na de elleboog klopt niet. We stellen elkaar gerust dat het de achterpoot van een zee-rob moet zijn.

Ik overweeg nog even het horrorfilm-rekwisiet mee terug te nemen naar de boot, maar Bregtje is tegen. Op een grote platte steen nabij het hoogste punt van dit verweerde rotseiland stal ik de ‘arm’ uit. Een verrassing voor de volgende bezoeker aan deze verwaaide plek.

Oer speeltuin.
Met de zeekaart in de hand zoeken we ons spoor tussen de Zweedse scheren. Er steken meer stenen door het zeeoppervlak dan we ‘s avonds sterren tellen. Aan de hand van gemetselde ronde torentjes op de kustlijn kun je herleiden waar je bent. En zo navigeren, peilen en wenden we ons elke namiddag naar een volgend afgelegen plekje om het anker uit te leggen.

Losgeslagen stuiteren Fedde en Jildou het rotseiland op. De ontdekkingstocht kan beginnen. (Elke ochtend als we het ruime sop kiezen trekken ze zich terug in de buik van het schip en steken hun kopjes pas weer naar buiten als we stil liggen). Dit is een speeltuin voor ze, een oer Bubble Jungle met aangespoelde schatten. Jildou verzamelt glimmende ballonlinten, botten of speelgoed. En we struikelen altijd wel over een afgedankte emmer of bak om de spullen in te vervoeren.

Illegalen
Er spoelt veel afval aan op deze kust. Maar niet afkomstig uit Zweden. Heersende stromingen op de Noordzee zorgen ervoor dat wat de Rijn en de Theems aan drijvend materiaal uitbraken hierheen wordt gevoerd. De aanlandige wind duwt het vervolgens tussen de grillige Noorse en Zweedse Westkust.

In spleten en uitsparingen van de gladde granieten scheren verzamelen zich PET flesjes, containers, vistouw en verpakkingsmateriaal. Alles blijven hangen in de weerhaken van de struiken die daar beschutting hebben gezocht tegen de elementen. Plastic dat het groen met honderden jaren zal overleven doordat het niet natuurlijk afbreekt, en zo schade toebrengt aan het dierlijke zeeleven –met name door verstrikking en inname.

Jarretel
Zoals een jarretel een vrouwenbeen accentueert zo versterkt de rafelrand van verweerd plastic de ruigheid van dit eiland. En net als de kinderen ben ik gefascineerd naar wat er aanspoelt. Speurend naar exotische etiketten als een postzegelverzamelaar op een filatelie beurs. Trots op de vondst van een Van Nelle shag verpakking uit Nederland of een Euroshopper margarine kuipje uit Engeland. Of wat te denken van een ijswikkel uit Korea en een broodzak van een bakker uit Urk? Overboord gezet door een vissersschip? En waar dan?

Oorlog
De Zweden zelf gaan trouwens zorgvuldig met hun afval om. Een afvalbak naast een speeltuin heeft al vier gaten met daarboven de pictogrammen welk type afval erin hoort. Ze heffen statiegeld op grote en kleine PET-flessen evenals op blikjes.

Zo scharrelend op ons eiland begin ik mij af te vragen wat de Zweden er van moeten denken dat we in Nederland het statiegeld willen afschaffen, in het voordeel van de winsten van de verpakkings- en frisdrankindustrie. Zouden ze ons kunnen aanklagen bij de rechter? Voor vervuiling? Of moord op hun zeeleven?
Even later krijg ik -ping- een enthousiast berichtje binnen van een vriendin. ‘STATIEGELD BLIJFT BESTAAN!!!!’.
Mooi. Dat scheelt de Zweden weer de helft van een rechtszaak.